مهمترین مراقبت های پا برای دیابتی ها
مراقبت از پا یکی از بخش‌های مهم زندگی با دیابت است. دیابت در برخی افراد می‌تواند باعث کاهش حس پا، اختلال در خون‌رسانی و افزایش احتمال آسیب‌های پوستی شود. در چنین شرایطی حتی یک تاول، بریدگی یا فشار ناشی از کفش ممکن است بدون درد قابل توجه ایجاد شود و دیرتر مورد توجه قرار گیرد.
بسیاری از مشکلات جدی پای دیابتی را می‌توان با مراقبت روزانه، شناسایی زودهنگام تغییرات و معاینات دوره‌ای کاهش داد. راهنماهای معتبر نیز بر آموزش مراقبت روزانه و حداقل یک ارزیابی جامع پا در سال تأکید دارند.
کف پا، پاشنه، بین انگشتان و اطراف ناخن‌ها را از نظر قرمزی، تاول، بریدگی، ترک، تورم، پینه و تغییر رنگ بررسی کنید.
اگر به دلیل محدودیت حرکتی نمی‌توانید کف پا را ببینید، می‌توانید از آینه یا کمک فرد دیگری استفاده کنید. این کار در افرادی که نوروپاتی دیابتی (آسیب عصبی ناشی از دیابت) و کاهش حس پا دارند اهمیت بیشتری دارد، زیرا ممکن است آسیب ایجاد شود اما فرد درد آن را احساس نکند.
پاها را با آب ولرم بشویید و پس از شست‌وشو، به‌خصوص بین انگشتان، کاملاً خشک کنید.
اگر پوست پا خشک است، استفاده از مرطوب‌کننده مناسب می‌تواند از ترک خوردن پوست جلوگیری کند. بهتر است کرم بین انگشتان استفاده نشود، زیرا باقی ماندن رطوبت در این ناحیه می‌تواند پوست را آسیب‌پذیر کند.
راه رفتن با پای برهنه حتی در خانه می‌تواند احتمال بریدگی، سوختگی یا آسیب توسط اجسام کوچک را افزایش دهد.
فردی که حس پای او کاهش یافته ممکن است متوجه این آسیب‌ها نشود. به همین دلیل، استفاده از پوشش مناسب پا در خانه و خارج از منزل اهمیت دارد.
کفش باید اندازه مناسبی داشته باشد، برای انگشتان فضای کافی فراهم کند و به نقاط برجسته پا فشار وارد نکند.
قبل از پوشیدن کفش نیز بهتر است داخل آن را از نظر وجود سنگ‌ریزه، جسم خارجی، چین‌خوردگی یا قسمت‌های تیز بررسی کنید.
در افرادی که بدفرمی پا، پینه یا فشار زیاد کف پا دارند، ممکن است استفاده از کفش یا کفی مناسب برای کاهش فشار ضرورت بیشتری داشته باشد.
ناخن‌ها بهتر است بیش از حد کوتاه نشوند و گوشه‌های آن‌ها عمیق بریده نشود. این کار می‌تواند احتمال آسیب پوست یا فرو رفتن ناخن در گوشت را کاهش دهد.
اگر ناخن بسیار ضخیم، بدفرم یا فرو رفته در گوشت است، یا فرد دید و توانایی کافی برای کوتاه کردن آن ندارد، بهتر است از دستکاری خودسرانه جلوگیری شود و مراقبت تخصصی انجام گیرد.
پینه و میخچه ممکن است نشان‌دهنده فشار مداوم روی یک قسمت از پا باشند. در افراد مبتلا به دیابت، به‌خصوص اگر حس پا کاهش یافته باشد، این فشار باید جدی گرفته شود.
از بریدن پینه با تیغ، قیچی یا استفاده خودسرانه از مواد شیمیایی مخصوص میخچه خودداری کنید. علاوه بر مراقبت از پینه، علت ایجاد فشار نیز باید بررسی شود.
اگر حس پا کاهش یافته باشد، ممکن است فرد داغ بودن آب، بخاری یا کیسه آب گرم را به‌درستی تشخیص ندهد و دچار سوختگی شود.
بنابراین از قرار دادن مستقیم پا در برابر وسایل گرمایشی و استفاده از آب بسیار داغ برای شست‌وشوی پا خودداری کنید.
مراقبت روزانه جای معاینه تخصصی را نمی‌گیرد. در معاینه پای دیابتی، وضعیت پوست، ناخن‌ها، حس پا، بدفرمی‌ها، نقاط تحت فشار و خون‌رسانی بررسی می‌شود.
طبق استانداردهای ADA، افراد مبتلا به دیابت باید حداقل سالی یک‌بار معاینه جامع پا داشته باشند. افرادی که کاهش حس، سابقه زخم یا قطع عضو دارند به بررسی‌های مکررتری نیاز دارند.
چه علائمی را نباید نادیده گرفت؟
اگر در پا زخم، تاول، قرمزی یا تورم غیرعادی، ترشح، تغییر رنگ، افزایش دمای یک ناحیه یا آسیبی ایجاد شده که بهبود پیدا نمی‌کند، نباید برای معاینه دوره‌ای بعدی منتظر بمانید.
به‌خصوص زخم باز یا تورم، قرمزی و گرمای غیرقابل توضیح پا در فرد مبتلا به دیابت نیازمند ارزیابی سریع‌تر است.
مراقبت از پای دیابتی در کلینیک پودولوژی پاناهیل
در کلینیک پودولوژی پاناهیل کرج، وضعیت پوست و ناخن، میخچه و پینه، بدفرمی‌های پا و نقاط تحت فشار توسط پودولوژیست‌های پاناهیل بررسی می‌شود تا عوامل خطر احتمالی پیش از ایجاد مشکلات جدی‌تر شناسایی شوند.
اگر مبتلا به دیابت هستید و در پای خود تغییراتی مشاهده کرده‌اید، یا می‌خواهید وضعیت پاهای خود را به‌صورت پیشگیرانه بررسی کنید، می‌توانید از مشاوره رایگان توسط پودولوژیست‌های پاناهیل استفاده کنید تا متناسب با شرایط شما، مسیر مناسب مراقبت مشخص شود.
برای دریافت مشاوره رایگان توسط پودولوژیست‌های پاناهیل و بررسی وضعیت پا و ناخن خود با شماره: 09124802534 کلینیک تماس بگیرید.
