چه عواملی خطر زخم پای دیابتی را افزایش میدهند؟
همه افراد مبتلا به دیابت به یک اندازه در معرض زخم پا نیستند. برخی عوامل میتوانند احتمال آسیب پوست و ایجاد زخم پای دیابتی را بیشتر کنند؛ بهخصوص زمانی که چند عامل بهطور همزمان وجود داشته باشند.
شناخت این عوامل کمک میکند مراقبت از پا هدفمندتر انجام شود و مشکلات پیش از تبدیل شدن به زخم شناسایی شوند.
یکی از مهمترین عوامل خطر، نوروپاتی دیابتی (آسیب عصبی ناشی از دیابت) است. وقتی حس درد و فشار کاهش پیدا میکند، ممکن است فرد متوجه تاول، بریدگی یا فشار کفش نشود.
در نتیجه، یک آسیب کوچک میتواند برای مدت بیشتری ادامه پیدا کند و به بافتهای عمیقتر آسیب بزند.
بیماری عروق محیطی میتواند باعث کاهش جریان خون به پا شود. در این شرایط، بافتها اکسیژن و مواد لازم برای ترمیم را کمتر دریافت میکنند و یک آسیب پوستی ممکن است دیرتر بهبود پیدا کند.
اختلال خونرسانی بهویژه زمانی اهمیت بیشتری دارد که همزمان زخم یا عفونت نیز وجود داشته باشد.
پینه و میخچه معمولاً در نواحی پرفشار ایجاد میشوند. در افراد دیابتی، پینه ضخیم میتواند نشانه فشار مداوم روی یک قسمت از پا باشد.
اگر این فشار کاهش پیدا نکند، بهخصوص در فردی که حس پا کم شده است، احتمال آسیب زیر پینه بیشتر میشود.
بدفرمیهایی مانند تغییر شکل انگشتان یا برجستگیهای استخوانی میتوانند نحوه توزیع فشار هنگام راه رفتن را تغییر دهند.
در نتیجه، فشار روی بعضی قسمتهای پا بیشتر میشود و ممکن است قرمزی، پینه یا زخم ایجاد شود.
کفش تنگ، باریک یا نامتناسب میتواند باعث فشار و اصطکاک مکرر روی پوست شود. این موضوع در افرادی که حس پا کاهش یافته اهمیت بیشتری دارد، زیرا ممکن است فرد تا مدتها متوجه آسیب نشود.
کفش باید فضای کافی برای انگشتان داشته باشد و روی نقاط برجسته پا فشار وارد نکند.
خشکی شدید میتواند باعث ترک خوردن پوست شود. ترکهای عمیق سد محافظتی پوست را مختل میکنند و احتمال آسیب و ورود میکروبها را افزایش میدهند.
به همین دلیل، مراقبت از پوست خشک بخش مهمی از پیشگیری از زخم است.
ناخن ضخیم، بدفرم یا فرو رفته در گوشت ممکن است به پوست اطراف فشار وارد کند و باعث التهاب یا آسیب شود.
همچنین کوتاه کردن نادرست ناخن یا دستکاری خودسرانه اطراف آن میتواند باعث بریدگی پوست شود.
فردی که قبلاً زخم پای دیابتی داشته است، در معرض خطر بیشتری برای ایجاد زخم مجدد قرار دارد.
به همین دلیل، این افراد معمولاً به بررسیهای منظمتر، کنترل دقیق نقاط پرفشار و مراقبت تخصصیتری نیاز دارند.
قند خون بالا در طولانیمدت میتواند خطر آسیب عصبی و عروقی را بیشتر کند. فشار خون بالا، چربی خون و مصرف سیگار نیز میتوانند وضعیت عروق را بدتر کنند.
بنابراین پیشگیری از زخم فقط به مراقبت از پوست و ناخن محدود نیست و کنترل مناسب دیابت و عوامل خطر همراه نیز اهمیت دارد.
چگونه میتوان خطر زخم پای دیابتی را کاهش داد؟
بررسی روزانه پا، استفاده از کفش مناسب، مراقبت صحیح از پوست و ناخن، پرهیز از دستکاری میخچه و پینه و انجام معاینات دورهای از مهمترین اقدامات هستند.
در افرادی که کاهش حس، پینه مکرر، بدفرمی پا یا سابقه زخم دارند، بررسی منظمتر میتواند به شناسایی مشکلات پیش از ایجاد زخم کمک کند.
بررسی عوامل خطر زخم پای دیابتی در پاناهیل
در کلینیک پودولوژی پاناهیل کرج، وضعیت پوست، ناخن، میخچه و پینه، بدفرمیهای پا، نقاط تحت فشار و سایر عوامل قابل مشاهده توسط پودولوژیستهای پاناهیل بررسی میشود.
اگر مبتلا به دیابت هستید و یکی از این عوامل خطر را دارید، میتوانید از مشاوره رایگان توسط پودولوژیستهای پاناهیل استفاده کنید تا وضعیت پای شما بررسی و برنامه مناسب مراقبت و پیشگیری مشخص شود.
برای دریافت مشاوره رایگان توسط پودولوژیستهای پاناهیل و بررسی وضعیت پا و ناخن خود با شماره: 09124802534 کلینیک تماس بگیرید.
