دیابت چگونه بر بهبود زخم تأثیر می گذارد؟

تاثیر دیابت بر بهبود زخم

در افراد مبتلا به دیابت، زخم ها ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا بهبود یابد. این زخم ها اغلب رو یا کف پاها و ساق پا ظاهر می شوند. این بهبود آهسته می تواند خطر ابتلا به عفونت ها و سایر عوارض را افزایش دهد.

فردی که دیابت خود را به خوبی مدیریت می کند می تواند سرعت ترمیم زخم ها را بهبود بخشد و احتمال عفونت شدید را کاهش دهد.

دیابت چگونه بر بهبود زخم تأثیر می گذارد؟

زخم‌ها، بریدگی‌ها و سوختگی‌های جزئی بخش ناگوار اما اجتناب‌ناپذیر زندگی هستند. با این حال، برای افراد مبتلا به دیابت، این آسیب ها می تواند منجر به مشکلات جدی سلامتی شود.

بسیاری از افراد مبتلا به دیابت دچار زخم هایی می شوند که دیر التیام می یابند یا هرگز بهبود نمی یابند و یا حتی گاهی ممکن است دچار عفونت شوند.

عفونت می تواند به بافت و استخوان نزدیک زخم گسترش یابد یا به مناطق دورتر بدن برسد. در برخی موارد، اگر فردی مراقبت های اورژانسی دریافت نکند، عفونت می تواند تهدید کننده زندگی و حتی کشنده باشد.

حتی زمانی که عفونت در زخم ایجاد نمی شود، بهبود آهسته می تواند بر سلامت کلی و کیفیت زندگی فرد تأثیر منفی بگذارد.

ضروری است افرادی که مبتلا به دیابت هستند، میزان قند خون خود را تحت کنترل داشته باشند تا خطر زخم ها و عوارض دیر ترمیم از جمله زخم پا را کاهش دهند.

براساس گزارش ها، از هر۴ نفر دیابتی یک نفر مبتلا به زخم در ناحیه پا می‌شود. زخم های پا زخم های دردناکی هستند که در نهایت می توانند منجر به قطع پا شوند. اگر فرد مبتلا به زخم پا دچار نوروپاتی محیطی (نوعی آسیب عصبی که می تواند با دیابت مرتبط باشد) باشد، ممکن است هیچ دردی احساس نکند.

چرا دیابت در بهبود زخم اختلال ایجاد می کند؟

تحقیقات ارتباط واضحی بین میزان قند خون و بهبود زخم دیابتی نشان می دهد. دیابت نحوه تولید یا واکنش بدن به انسولین را مختل می‌کند، هورمونی که به سلول‌ها اجازه می‌دهد گلوکز را از جریان خون دریافت کرده و برای انرژی استفاده کنند. این اختلال در انسولین، مدیریت سطح قند خون را برای بدن دشوارتر می کند.

هنگامی که قند خون به طور دائم بالا بماند، عملکرد سیستم ایمنی را مختل می کند. زمانی که سیستم ایمنی نتواند به درستی عمل کند، بدن کمتر قادر به مبارزه با میکروب ها و بستن زخم ها است.

دیابت کنترل نشده همچنین ممکن است بر گردش خون تأثیر بگذارد و باعث کند شدن جریان خون شود و این باعث می‌شود مواد مغذی و اکسیژن سخت‌تر به زخم برسند. در نتیجه جراحات به کندی بهبود می یابند یا ممکن است اصلاً بهبود نیابند.

دیابت همچنین می تواند باعث نوروپاتی دیابتی شود که می تواند بر بهبود زخم تأثیر بگذارد. قند خون کنترل نشده می تواند به اعصاب آسیب برساند و باعث بی حسی در اندام های فرد مبتلا به دیابت شود، به این معنی که افراد مبتلا به دیابت ممکن است از صدمات و ضرباتی که به پاهایشان وارد می‌شود آگاه نباشند.

اگر فرد از آسیب و صدمه آگاه نباشد، ممکن است،درمان را دیرتر شروع کند که این باعث بدتر شدن زخم می‌شود. ترکیبی از بهبود آهسته و کاهش حس در ناحیه به طور قابل توجهی خطر عفونت را افزایش می دهد.

افراد مبتلا به دیابت نوع 1 یا نوع 2 در معرض افزایش خطر ابتلا به عفونت باکتریایی در زخم هستند.

عواملی که ممکن است این خطر را افزایش دهند عبارتند از:

  • اختلال در عرق کردن
  • پوست خشک و ترک خورده
  • عفونت های ناخن پا
  • ناهنجاری یا دفورمیتی های پا، مانند پای شارکو
  • دیابت همچنین ممکن است به روش های دیگری بر بهبود زخم تأثیر بگذارد، مانند:
  • کاهش تولید هورمون های رشد و بهبودی
  • کاهش تولید و ترمیم عروق خونی جدید
  • تضعیف سد پوستی
  • کاهش تولید کلاژن

4 عوارض دیابت و زخم پا:

  1. افرادی که به دلیل اثرات دیابت بر اعصاب و عروق خونی، بهبود ضعیف زخم را تجربه می کنند، ممکن است عوارض دیگری را نیز تجربه کنند. مانند بیماری قلبی، بیماری کلیوی و مشکلات بینایی و…
  2. اگر زخم عفونی شود، عفونت ممکن است به صورت موضعی به عضلات و استخوان سرایت کند، که استئومیلیت گفته می‌شود.
  3. اگر عفونت در زخم ایجاد شود و درمان نشود، می تواند به مرحله قانقاریا برسد. قانقاریا یکی از علل شایع قطع عضو در افرادی است که در نتیجه دیابت دست و پای خود را از دست می دهند.
  4. گاهی اوقات، افرادی که عفونت های کنترل نشده دارند، دچار سپسیس می شوند که زمانی رخ می دهد که عفونت به جریان خون سرایت کند. سپسیس می تواند تهدید کننده زندگی باشد.

پیشگیری و درمان زخم های دیابتی:

افراد مبتلا به دیابت می توانند از استراتژی های خاصی برای به حداقل رساندن زمان لازم برای بهبود زخم دیابتی استفاده کنند. اینها شامل مدیریت قند خون، مراقبت کامل از پا، و درمان زخم ها در صورت بروز می باشد.

برنامه مراقبت از پاها در افراد دیابتی شامل:

  • شستن روزانه پاها
  •  پوست را خشک کرده سپس از مرطوب کننده استفاده شود
  •  از پا برهنه راه رفتن اجتناب شود
  • ناخن های پا با دقت کوتاه شود
  • کفش راحت و مناسب پوشیده شود
  • پاها روزانه توسط فرد یا خانواده بررسی شود
  • داخل کفش روزنه بررسی شود تا اجسام نوک تیز در آن نباشد
  • در هر ویزیت از پزشک خواسته شود که پاها را چک کند.

برای درمان زخم پای دیابتی چکار باید کرد؟

ضروری است که افراد مبتلا به دیابت توجه ویژه ای به زخم های خود داشته باشند. اگرچه سرعت ترمیم یا بهبود زخم ها کند باشد، ولی بهبود زخم ها برای چندین هفته طبیعی نیست. به همین دلیل بزرگ شدن یا گسترش زخم یا افزایش ترشحات و یا افزایش درد در ناحیه زخم غیرطبیعی است.

افراد مبتلا به دیابت اگر زخمی روی پایشان ایجاد شد باید سریعا درمان را شروع کند و حتی ممکن است مصرفی آنتی‌بیوتیک یا بستری شدن در بیمارستان ضروری باشد.

کنترل قند خون:

افرادی که سطح قند خون خود را مدیریت می کنند، کمتر دچار زخم های شدیدی می شوند که بهبود نمی یابند.

اگرچه افراد مبتلا به دیابت نوع 1 برای کنترل قند خون خود در طول زندگی خود نیاز به مصرف انسولین دارند، اما افراد مبتلا به دیابت نوع 2 گزینه های بیشتری دارند. علاوه بر مصرف انسولین و سایر داروها، انجام برخی اصلاحات در سبک زندگی، مانند خوردن یک رژیم غذایی مغذی، ورزش منظم و رسیدن به وزن متوسط و حفظ آن، ممکن است سطح قند خون فرد را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد.این تغییرات سبک زندگی حتی ممکن است به فرد اجازه دهد دیابت را بدون دارو مدیریت کند، که البته باید با نظر پزشک باشد.

افراد مبتلا به دیابت باید با نظر پزشک یا متخصص تغذیه رژیم غذایی خود را برنامه ریزی کنند.

خلاصه مطلب:

هنگامی که فردی مبتلا به دیابت است، زخمی که بهبود نمی‌یابد می تواند به سرعت زندگی فرد را تهدید کند. درمان سریع و مدیریت موثر قند خون برای افرادی که کاهش سرعت در بهبود زخم‌ دارند ضروری است.

افراد مبتلا به دیابت در صورت ایجاد زخم های جدی یا دردناک که پس از چند روز بهبود نمی یابند یا به نظر می رسد عفونت ایجاد شده است، باید فوراً با درمانگر خود تماس بگیرند.

ترکیبی از درمان تهاجمی آنتی بیوتیکی، تمیز کردن زخم، برداشتن بافت‌های مرده (دبریدمان) و کنترل موثرتر قندخون کمک کننده هستند. اگر زخم به درمان پاسخ ندهد، ممکن است قطع عضو لازم باشد.

افراد باید اقدامات پیشگیرانه را قبل از ایجاد زخم انجام دهند تا خطر عوارض ترمیم زخم را کاهش دهند.

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *